Share |




Iedere dinsdagavond van 21:00 tot 22:00 een uurtje van NiX bij TV Enschede\FM door Jan van Eck
Uitzending gemist?

 

 












 

Cahalen Morrison & Eli West
The Holy Coming Of The Storm
Tekst: Rein van den Berg

Je hebt smaak of je hebt het niet! Of je er altijd voor open staat is een volstrekt ander verhaal. Luciano – van de vermaarde cd distributeur Lucky Dice – is in eerste plaats een muziekliefhebber, en pas in tweede instantie ondernemer. Hem acht ik namelijk verantwoordelijk voor het introduceren van dit “nieuwe”duo: Cahalen Morrison & Eli West. “Muziek die de wereld nodig heeft!” zegt Tim O’Brien – wat mij betreft – geheel terecht. Wat is er nu zo bijzonder aan deze twee? Of vernieuwend? De klasse van deze plaat schuilt hem in eerste instantie in de puurheid van hun uitvoering. Beide mannen hebben een traditionele plaat gemaakt en die boeit van begin tot eind. Rootsmuziek van het zuiverste water. Of je het nu Bluegrass, of desnoods Appalachen Folk noemt – maakt niet uit – dit is voor liefhebbers om van te watertanden. Mocht je ooit een blinde aanschaf overwegen dan is dit het moment.

Zelf ben ik een fervente liefhebber van dit soort Mountain Men Music. Het soort waarop een grootheid als Darrell Scott ook een patent lijkt te bezitten. Naast twee traditionals bevat The Holy Coming of the Storm composities van Cahalen Morrison. Niet alleen nummers die sterk zijn, maar die primair gedragen worden door de kracht van hun solide uitvoering. Weliswaar veelvuldig schitterende samenzang, maar bovenal een verbluffende potpourri aan snarengeweld. Beide heren overweldigen als vakkundige musici, en worden bij gelegenheid bijgestaan door een aantal vakbroeders. Muziek die leeft! Traditioneel, maar los van conventies. Verhalende melancholische muziek verzonken in banjo’s, mandolines, bouzouki’s, gitaren en fiddle’s. Een hoofdrol is daarbij weggelegd voor een enorm vet sompige staande bas, bespeeld door Eric Thorn. Ik heb al aardig wat uitmuntende plaatjes gehoord, en dat terwijl het jaar nog zo pril is, maar deze van Cahalen Morrison & Eli West beschouw ik momenteel als (voorlopig) hoogtepunt.


Op het NiX Podium: Zaterdag 14 Mei 2011