Partners  |  Plattegrond  |  Editie 2007

Donderdag 7 augustus 2008
GRATIS TOEGANG !!!

Blues en succes
Een aardig tegenstrijdige kop boven dit artikel, maar toch een waarheid als een cow. Blues is altijd al gerelateerd aan het tegenovergestelde van succes, drank(misbruik), ontrouw en verdriet zijn van vroeger uit basis ingrediënten voor de blues. Nog steeds maken deze onderwerpen deel uit van de inspiratie hoewel veel hedendaagse artiesten ook wat meer vrolijke levenservaringen als creatief uitgangspunt nemen. Dit is de 5de editie van het festival, een groot succes voor de organisatie maar ook voor het steeds maar groeiende legioen van liefhebbers. Blues en succes kunnen dus zeer goed samengaan. Wij als club hadden alleen maar een katalysator nodig in de vorm van het Uitburo en het publiek slechts goede muziek. Gezamenlijk, organisatie en Uitburo, goede muziek en publiek, en als lokatie de prachtige Oude Markt maken van dit doordeweekse en ook nog eens in de vakantie vallend festival elk jaar weer een succes. Deze editie is wederom onderdeel van de 'De Denderende Muziek Donderdagen', en we laten het donderen, reken maar! Wederom op naar de 5000 bezoekers !!

Schema hoofdpodium Oude Markt

Band Aanvang Einde Pauze
Hombres Amplificados (B) 18.30 19.10 0:20
Big Blind 19.30 20.20 0:20
Sean Webster (UK) 20.40 21.40 0:20
Erja Lyytinen (FIN) 22.00 23.00  

Voor aanvang hoofdpodium, in de pauzes en na afloop
The Juke Joint Pimps

Nabluezen

Lokatie Band Tijd
Jansen & Janssen Black Top 23.00
De Boemel Coup de Grace 23.00
Molly Malone BlueBridge 23.00
 

Hombres Amplificados (B)
Deze Belgische band werd opgericht in het voorjaar 2005 uit leden van de legendarische groepen “Mr Morefun" en "The Zoots" met als thuisbasis Antwerpen. Het resultaat is uitzonderlijk. Via hun individuele muzikale dialecten en een snuifje waanzin brengen de “versterkte mannen" een eigenzinnige interpretatie van de Blues. Onvermijdelijk wordt u gestreeld, gegrepen, geplaagd door hun gevarieerd repertoire bestaande uit vooral eigen materiaal afgewisseld met klassiekers uit de Blues-keuken.
Roberto Simoni op de bas legt samen met drummer Ivo Tops de stevige fundamenten waarop zanger/gitarist Johan Loisen samen met gitarist Karel Keustermans excelleren.

Terug naar het schema

     
  Big Blind
"Jong, rauw, energiek, enthousiast" en een debuutalbum binnen een jaar, met louter eigen werk. Dat is in het kort het verhaal van Big Blind, een nieuwe bluesband waarvan begin november het debuut 'Dressed To Win' verschijnt. De plaat komt uit bij het label Cool Buzz (onder meer T-99), dat naar aanleiding van de eerste ep van het kwartet zo bijdehand was om de heren vast te leggen. Het is eigenlijk net of er opeens een tijdmachine aanstaat. Ze halen inspiratie uit oude en hedendaagse (blues-) muziek en hebben ook geluisterd naar Howlin’ Wolf, Lester Butler, Stevie Ray en Jimmie Vaughan, The Hoax en de Twentse labelgenoot Cuban Heels. Zompige nederblues, met alle prut erbij uit de dikke vette klei getrokken, en op zo’n manier gespeeld dat je zou denken dat er niet vier jonge gasten uit Noordwijk staan te spelen, maar dat ze de zielen van hun bluesknakker-opa’s gekaapt hebben. Tering! Geen braderiebluesgeneuzel, geen ellenlange solo’s, geen machomeuk, maar rauwe sex, vuige riffs, echte handmatige herrie, het blauwe geluid, kortom blues in topvorm. This ain’t no Armani Blues, people.

Terug naar het schema

     

  Sean Webster (UK)
Britain’s leading blues magazine “Blues Matters!” has described the debut album as “A real gem”, concluding that Sean was:
“…. set for big stages with superb guitar work…. They’ll soon be bursting out of the Nottingham area now Sean has got his writing shoes on.”
Een enkele keer zijn woorden niet voldoende om een muzikant te omschrijven. Sean is zo'n man. Eric Clapton is behoorlijk onder de indruk van deze Engelsman, er gaan zelfs geruchten dat Sean de volgende tour van Slowhand in het voorprogramma staat.
De organisatie van het Britse R&B Festival in Colne: " Sean is een legende in wording....."
Op de bas Tom Latham, een protege van Ray Fenwick (Spencer Davis Group) en achter de drums Dave Reaburn. Dave speelde o.a. hij The Hoax, Gwyn Ashton, the Nimmo Brothers en Danny Bryant om er maar een paar te noemen.
Blues Matters, het vooraanstaande Britse bluesmagazine: "A real gem (een edelsteen), klaar voor de grote podia......"

Terug naar het schema

     

 
  Erja Lyytinen (FIN)
......de jonge Finse slide guitar goddess en door sommigen zelfs de nieuwe Bonnie Raitt genoemd.
Ze streelt het oor met een mix van blues, jazz, folk en pop. Deze Finse staat absoluut haar mannetje. Komende uit een muzikaal nest vermengt zij haar blues songs met jazz, folk en soms zelfs popelementen. Lyytinen’s voortreffelijke slide gitaarspel heeft haar niet alleen de bijnaam van “Bonnie Raitt van Finland” opgeleverd maar haar ook op grote festivalpodia doen belanden naast namen als Koko Taylor, Marcia Ball en zelfs Bonnie Raitt.
De band bestaat verder uit:
Davide Floreno op gitaar, Rami Eskelinen op de drums en Iiro Kautto op de bas.

Terug naar het schema

     
  The Juke Joint Pimps (GER)
......een duo maar ze klinken als een volledige band, in Fat Possum-stijl. Een stijl die zelfs aan de andere kant van de oceaan nauwelijks meer gehoord en beheerst word. Het is een lekker rauw en opwind stel.

Terug naar het schema

Nabluezen in de volgende cafés............
     
  BlueBridge
BlueBridge bestaat uit Ben Bouman: mondharmonica’s, zang en Cor Groot: zang, acoustische en resonator gitaren, floorkick.
Het repertoire van BlueBridge bestaat uit zowel ingetogen als uitbundige nummers; voornamelijk Delta, Ragtime en Medicine Show Blues en bewerkingen daarvan, maar ook heel mooie ballads van o.a. James Taylor, Bonnie Raitt en Lowell George en zodra ze in the mood zijn kunnen ze met z’n tweëen zelfs aanstekelijk ‘rocken’. Een duo dat overal tot zijn recht komt, van kroeg tot theater, van een tuinfeest tot een groot festival. De sfeer die ze neerzetten is intiem en oprecht en dat spreekt iedereen direct aan! Afhankelijk van het ‘gevoel’ dat BlueBridge bij het aanwezige publiek heeft, zal het karakter van het optreden de ene keer meer de puristische kant op gaan, de andere keer meer toegankelijk zijn voor een breder publiek. Maar hoe dan ook: uitgaande van de blues, en erop gericht het publiek te amuseren.

Terug naar het schema


 

Black Top
Black Top is een gierende gitarist, vette bluesrock rifs, een pompende ritmesectie en twee leadzangers die rocken. Black Top is een blues rock trio met een rock & roll instelling. Mick Hup, Anne-Maarten ‘Hills’ van Heuvelen en Theo Thumper staken in 2007 de koppen bij elkaar om eens lekker te rocken. Ze hebben een frisse benadering van traditionele blues en blues rock en zetten klassiekers met ballen en respect voor de genres neer. Naast eigen werk speelt het trio stukken van onder andere ZZ Top, Joe Walsh, Jimi Hendrix, Willie Dixon en Rory Gallagher. Trek je laarzen en je leren jack aan, laat je Chevy en je Harley thuis, want als Black Top klaar is, wordt het naar huis kruipen…

De drie leden van Blak Top hebben allemaal hun sporen verdiend in verschillende bezettingen. Mick Hup tourde op vijftien-jarige leeftijd al langs Amerikaanse legerbasissen met de soul rock band van zijn oudere zus. Hij nam in 2001 de solo plaat Soul Power op en werd door Noel Redding (Jimi Hendrix Experience) opgepikt voor zijn Noel Redding band waarmee hij onder andere in Ahoy stond. Verder schreef Mick een rock opera voor Hot Sushi. Anne-Maarten ‘Hills’ van Heuvelen is naast zanger-bassist van Black Top onder andere één van de drie mannen achter NO Blues. Verder tourde hij twee keer door heel Europa met de Amerikaanse Tony Vega Band en het label Silver Coast bracht in 2006 zijn soloplaat ‘Friday the 17th’uit en hij is samen met ex-Speedtwins drummer Theo Thumper de ritme sectie van de MarbleTones. Thumper tourde na zijn Speedtwins tijd onder andere door Europa met de Amerikaanse Jenny Kerr Band en drumde voor de legendarische T-model Ford.

Terug naar het schema


 

Coup de Grace
Iedereen die maar een beetje de muziekpers in de gaten heeft gehouden vorig jaar stuitte wel op een lovend bericht over The Strikes. Deze deels uit Leerdam/Rotterdam afkomstige band werd met hun genadeloze bluesrock internationaal op de kaart gezet maar viel helaas uiteen. Drie leden besloten de draad weer op te pakken en doen qua impact nog steeds niets af aan de punky, venijnige en vooral heel spannende bluesrock. De twintigjarige gitarist Jimmy Stringbreaker (Sjors Nederlof) is een Jimmie Vaughan, een B.B. King en een Johnny Ramone in één, riffs uit zijn linkerpols ratelend als een Stalinorgel. Op de bas en zang Roelof Klijn en achter de drums Jody van Ooijen. Met explosief samenspel voeren deze heren de oude Chicago Blues naar het heden en creëren een eigenzinnige sound.
coup de grâce = blow of mercy = genadeklap

Terug naar het schema

 


Klik op het plaatje voor een vergroting

Terug naar het schema

 

Veel plezier op deze 5de editie van het NiX BBBlues Festival Enschede